Naar de navigatie Spoel door naar de hoofdboodschap
Nervous Tree van Krištof Kintera is een installatie in de vorm van een boom gevormd door menselijke trekken.

Krištof Kintera
Nervous Tree, 2014

Onthult de waarheid zich pas in stilte?

Beluister dit artikel

En zijn tentoonstellingsruimten daarom vaak zo geruisloos als kerken?

In plaats van contemplatieve stilte, heerst hier een ergerlijk getik. In plaats van ons te ontroeren, werkt Krištof Kintera’s installatie, ‘Nervous Tree’, ons op de zenuwen. Gaat het hier nu over een ding of een persoon?

‘Nervous Tree’ bevat nogal wat menselijke kenmerken: een hoofd in de vorm van een wereldbol, een geraamte — de eigenlijke boom — en met een beetje fantasie zelfs een glimlach.

Voor mensen is het de evidentie zelf om zich te weerspiegelen in dingen die eigenlijk heel anders zijn. We staan er nauwelijks bij stil. Of bestaat er écht zoiets als nerveuze struiken, planten én bomen?

Afgaande op het ‘gelaat’ van de boom probeert ‘hij’ of ‘zij’ ons iets te zeggen over de huidige staat van onze planeet. Meer dan symbool voor een reële boom stelt Kintera met ‘Nervous Tree’ dus vooral een manier voor om over onze eigen, menselijke, kwesties na te denken. Zijn deze dan niet prangend genoeg om zonder botanische omweggetjes hun weg naar ons besef te vinden? Of blijven we denken dat het de bomen zijn die écht reden tot nervositeit hebben?

Is that why exhibition spaces are often as silent as churches?

Instead of contemplative silence, however, here an annoying tapping pervades. Instead of moving us, Krištof Kinteras’ installation, ‘Nervous Tree’, makes us nervous. Is this about a thing or a person?

It seems that ‘Nervous Tree’ has quite a few human characteristics: a head in the form of a globe, a skeleton — the tree itself — and, with a little imagination, even a smile.

It is evident that people see themselves reflected in things that are actually very different. We hardly even question it. Or is there really such a thing as nervous shrubs, plants and trees?

Judging from the ‘face’ of the tree, ‘he’ or ‘she’ is clearly trying to tell us something about the current state of our planet. More than a symbol for a real tree, with ‘Nervous Trees’ Kintera is primarily offering us a way to reflect on our own human issues. Are these therefore not pressing enough to find their way through to our awareness without botanical detours? Or do we still think it is the trees that really have reason to be nervous?